Forum dla kobiet

Halinka pewnie świetuje z dziadkiem na imprezke poleciała
Mykam Tamirko do pitów bo mam stos

Witam. Ja dzisiaj świętuję , przed chwilką odeszli od nas goście , ale mi się nazbierało ludzi , nawet się nie spodziewałam , że tak w jednym czasie nas odwiedzą , ale to i fajnie , dostaliśmy kwiaty , bombonierki , tort tiramisu w kształcie serduszka i ktoś mi powie że mam się odchudzać a takie dobroci mi lądują na stole , a że ja łasuch wielki, to wiadomo że tego nie odpuszczę Mój najstarszy wnuk ręce mi wycałował , a ja cała w skowronkach to taki dżentelmen ,

Agnieszko , coś mi ten tytuł przypomina ,chyba oglądałam film , chyba że mylę , taki przejmujący, losy kobiety z dziećmi i okrutnymi jej rodzicami ,

Agatko , moja wnusia miała jakieś takie szabloniki w komputerze , musiała tylko je pokolorować , Ja do koktajli mam robota wieloczynnościowego , więc szybko mi się to robi , drogi ten ginekolog u was , próbuj na NFZ zawsze te parę groszy zostanie w kieszeni

Gosiu , zdróweczko jako tako , można zaakceptować oby nie było gorzej , a u ciebie a tą cukrzycą jak ??

Moniczko , te koktajle to i dla zdrowia i można zaliczyć do odchudzania ,ale ja bym musiała odrzucić ciasto, to bym mogła wagę zgubić bo zamiast kolacji czy śniadania można by było zaliczyć jako posiłek a tak to piję i zaliczam to co niedozwolone przeważnie u mnie podstawowym składnikiem jest seler naciowy , natka pietruszki , mód .

Martusiu , no to dziwne w tym urzędzie , każą ci śledzić przez internet w później już to jest nieaktualne ??/ to taka dla nich przykrywka ,bo już wcześniej mają swoich znajomych a te ogłoszenia niby do wiadomości podane i są już kryci

Kasiu , no to jutro masz dzień stresujący , młodego musisz wyszykować , oj to i dla ciebie jest przeżycie bo pamiętam to po sobie , niby nic a podświadomie wewnątrz coś w człowieku jest .

Małgosiu , już jestem , ja już odpisuje dawno i co kliknę to znowu muszę czekać na furtkę , bo zaczęłam przed Kasią , kliknęłam i nic stoję u drzwi twoich , może teraz już pójdą moje wypociny . Jednak księżulo pojawił się w waszych progach ???? ananasy uwielbiam , tyle ze to obieranie nie jest fajne , dzisiaj moja córka spróbowała mojego koktajlu z awokado i bardzo jej smakowała nawet młodemu dała spróbować i też się oblizywał

No i znowu furtkę mi zamknięto Kasia się załapała przede mną

Halinko, ale całe szczęście, że zauważyłaś, że post nie został wysłany bo wcześniej ktoś wysłal. Gorzej jakbyś kliknęła wyślij i zaraz wyloguj. Oj, wszystko by przepadło.
Hada napisała w VIPie że Cię nie zrozumiała i że Kasia ma napisać do admina. Ale myślę że Kasi na tym nie zależy i nie napisze, ale to już Kasi decyzja.
Nie mów mi o torcie tiramisu bo ja uwielbiam tiramisu!!!!
A wiecie co, dziś po drugim grejfrucie było mi kwaśno i zjadłam jednego cukierka, takiego co miał plynne toffi w środku i po nim było mi tak obrzydliwie słodko,że zaraz pożałowałam że go zjadłam. Ale to dobrze, że mnie od słodyczy odrzuca. Bardzo się z tego cieszę.
Mówisz że film oglądałaś? O kurcze, muszę jutro koniecznie poszukać na necie i też obejrzeć.

Monia, z południa mamy tu dwie dziewczynki a znów ja i Tamirka jesteśmy z północy
Uuuu, pół roku mężatką jesteś To gratulacje
Mi się szykuje 10 rocznica ślubu w kwietniu.

Kasiu, no tak sobie pomyślałam, że czerwony krawat do niebieskiej koszuli to by średnio pasował ale nie chciałam tego "głośno" mówić bo wiesz, gusta są różne
No, ciesz się, że tym razem chłopaka wysyłasz na studniówkę..... No choć dziewczyna też Ci się szykuje za kilkanaście lat więc się za bardzo nie ciesz... Paznokcie, makijaż, fryzjer a najgorszy problem jaką sukienkę wybrać. Choć to wiadomo co za moda będzie wtedy?

Tamirko, no jak już będziesz po tej operacji to zabierzesz mnie ze sobą i pojedziemy do Kasi i Halinki
Tak sobie myślę, Ty masz takie dni pełne wrażeń, czy to dobrych czy gorszych a ja siedzę w domu i jedynych wrażeń dostarcza mi mąż albo teściowa.

Agnieszko - to serdecznie Ci tą Poczwarkę polecam.
W skrócie, żeby nie zdradzić całej fabuły kobieta i mezczyzna, maż i żona, kariera, dom, decyzja o dziecku .... no i dziecko rodzi się chore, z zespołem downa, z najcięższą odmianą ....
Piękna, wzruszająca, przejmująca książka o miłości w zasadzie, o miłości dziecka do rodzica, i rodzica do dziecka ...

Małgosiu - wypozyczyłam 4 książeczki
- dwa thillery medyczne Tess Gerritsen, i R. Cooka,
a także Lilith Olgi Rudnickiej i Chatę Williama P. Younga.
Pozyczyłam też od kolezanki Opowieść niewiernej, i od tego chyba zacznę
Ponoć jeden wieczór ... zobaczymy

Halinko - u mnie okej, cukrzyca leczona nie dokucza

Martuś - ty wiecznie zabiegana buziak!

Agnieszko , jeszcze tak z postami nie miałam , i to było trzykrotnie , aż się śmiałam , ja zawsze patrzę czy post mój zatwierdzony , Jeżeli chodzi o Kasie to myślę że to powinno być automatycznie a nie jeszcze się prosić , bo to dla mnie nie zrozumiałe Agnieszko , ja coś sobie przypominam że taki tytuł był filmu ,
o i znowu czekam na wejście
Gosiu dobrze że pilnujesz cukrzycy bo to paskudztwo , napatrzyłam się w szpitalu na te osoby chorujące .

Malinko super sprawa takie koktajle, może sprobuję coś wyczarować przy użyciu blendera. Uwielbiam testować nowe przepisy a mój Mąż jest ich wiernym degustatorem

Tamirko, absolutnie nie podważam faktu, że pracę dostałaś dzięki swoim kompetencjom a nie znajomościom. Napisałam jedynie swoje odczucia i to co zaobserwowałam szukając pracy czy też stażu.
Pracuję już w handlu 1,5 roku i bardzo to lubię chociaż na studiach wmawiano nam, że świat dla inżynierów stoi otworem i pracodawcy wręcz mieli się o nas bić Jednym słowem zderzyłam się po obronie z rzeczywistością. Może w innych regionach faktycznie jest lepiej.

Aga, to gratulacje z okazji rocznicy Nam w listopadzie minęło 6 lat bycia razem także też już troszkę. Poznaliśmy się w liceum, 2 miesiące przed studniówką, na którą właśnie zaprosiłam mojego obecnego Męża Także Chochliku (Kasiu?) od studniówki się nam tak na prawdę zaczęło, ciekawe jakie wrażenia przyniesie Twój Syn

Moniko! wiem, że o pracę trudno zwłaszcza młodym, bo pracodawca owszem młodą osobę chętnie zatrudni pod warunkiem, że ma ona od razu przynajmniej 10 lat doświadczenia zawodowego. O znajomościach, tzw. "plecach" mogłabym pisać długo i monotonnie, bo napatrzyłam się przez lata jak funkcjonują różne "układy" i "układziki" i szlag mnie trafia, że nic w tym temacie się nie zmienia!!
Opowiastka o Tomaszku stażyście
Któż z nas nie był stażystą? A jeśli jeszcze nie był, to będzie. Chyba, że zbiegiem szczęśliwych przypadków i wypadków jakimś cudem pominie ten pierwszy szczebel karierowej drabiny i od razu wskoczy na prezesowski tudzież dyrektorski vel kierowniczy stolec.
Mieliśmy w firmie wielu różnych stażystów ale ten ostatni pobił wszelkie możliwe rekordy! Wszystkiego! Sama obecność Onego podnosiła poziom adrenaliny we krwi do wartości zagrażających życiu.
Powiedzmy, że na imię miał Tomaszek, 180 cm wzrostu i czoło myślą nie skażone. Taki wytwór spaczonej cywilizacji - mocny w budowie, odporny na wiedzę, trudny do zapie…….
Jak powszechnie wiadomo stażysta (przynajmniej na początku) funkcjonuje na zasadzie: przynieś, zanieś, podaj, skseruj, etc.,etc. Nie inaczej było z Tomaszkiem z tym, że bardzo szybko zaczął mieć szlabany na wszystko. Zaczęło się od ksero. Miał chłopak skserować dokumenty. Dwustronnie. Rzecz niby prosta ale okazuje się, że nie dla wszystkich. Po zmarnowaniu ryzy papieru i lekkim uszkodzeniu urządzenia zebrałam się w sobie, wzięłam młodziaka za kark i przeprowadziłam drobiazgowe szkolenie.
- Tu wkładasz, tu wychodzi. Odwracasz na drugą stronę, a to co wyszło kładziesz tutaj twarzą do góry i nogami do przodu. Capito?
- Jasne! Przecież to proste! – po czym kolejne pół ryzy wylądowało w koszu z makulaturą, ksero poszło do naprawy, a chłopak dostał dożywotni zakaz zbliżania się do kserokopiarki.
Bodaj po miesiącu Tomaszkowego stażowania do szefostwa zaczęły napływać skargi od klientów, dość dziwne w treści ale zrozumiałe w formie. Okazało się, że „jakiś pan” w rozmowach telefonicznych głupoty ludziom wciska, a przy okazji kwestionuje ich intelekt i tym samym obraża. Na panów u nas nieurodzaj, a w orzecznictwie to już żadnego nie uświadczysz, więc łatwo było zgadnąć kim ów „jakiś pan” jest. Po ostrej rozmowie z szefową stażyście nie wolno było nawet jednym palcem dotknąć telefonów. Służbowych ma się rozumieć.
Z początkiem roku zawsze mamy w robocie urwanie pindla i dodatkowa osoba, chociażby do latania z papierami po piętrach jest nad wyraz pożądana. Poprosiłam Tomaszka żeby zaniósł dokumenty do podpisu kierownikowi i zaraz wracał, bo rzecz jest wyjątkowo pilna, a czas nas goni. Młodzianek ochoczo poderwał wysportowany zadek z obrotowego fotela i poleciał na pierwsze piętro z prędkością niemalże światła. Wrócił jeszcze szybciej ale bez papierów i parafki kierownictwa. Akurat miałam dość upierdliwego klienta, zaraz potem dłuższy czas wisiałam na telefonie i tak zbiegło pół godziny, po czym rozpętało się piekło na ziemi. Szefowa z pianą na ustach, jak bomba w sracz wpadła do naszego pokoju i dostałam taki wygawor, że nie jeden budowlaniec spaliłby się ze wstydu słysząc jej słowa. Ależ pięknie przeklinała! Okazało się, że Tomaszek w drodze do kierownika poczuł zew natury i zboczył do kibelka. Ludzka rzecz, tyle że na parapecie zostawił dokumenty i kompletnie o nich zapomniał. Pech chciał, że chwilę później trafiła tam szefowa (kibelki mamy koedukacyjne!) i od tego momentu chłopczynie na dokumenty nie wolno nawet spojrzeć.
Do czegoś tego stażystę trzeba było jednak wykorzystać i ktoś wpadł na głupi pomysł żeby biegał z korespondencją na pocztę i w ogóle za gońca robił. Nogi ma długie, energię wykazuje, nie można tego puścić na zmarnowanie. No, to wysłali Tomaszka do sądu, starostwa i PZU. Wszystko w jednym tyglu i mnie, osobie starszej od jego matki taki spacer zajął by nie więcej niż pół godziny. Tomcia nie było prawie dwanaście kwadransów. W Wigilię szefowa spuściła tradycyjnie wszystkich ze smyczy już w samo południe, a ja i Krzyś też zgodnie z tradycja dyżurowaliśmy do samego końca. Tomaszek miał pobiec na pocztę i wrócić z książką korespondencji, po czym mógł spadać w siną dal jak i cała reszta personelu. Ale nie wrócił. W poświąteczny piątek okazało się, że nasz bystrzak w ogóle we wtorek na pocztę nie dotarł, bo umyślił sobie, że sprawę załatwi po świętach, a i tak nikt się nie zorientuje. Otóż zorientowali się wszyscy z szefową włącznie, bo w przedświątecznej korespondencji były min. oferty przetargowe i data stempla pocztowego była jakby decydująca. Opiernicz od dyrektorki nie zrobił na Tomaszku większego wrażenia:
- o jej! wielkie mi halo! musiałem przecież prezenty kupić – skomentował zniesmaczony, niedbale wzruszając ramionami. Szlaban na jakiekolwiek wyjścia poza teren firmy był oczywisty.
Koniec końców posadzili Tomaszka u nas. Na stałe. Miał siedzieć i wykonywać tylko BARDZO PROSTE POLECENIA PRZEKAZANE W SPOSÓB BARDZO ZROZUMIAŁY!
Na wszelki wypadek zaprzestałam wydawania jakichkolwiek poleceń ale Młody ciągle pełen wiary w ludzi postanowił oswoić Tomaszka z bindownicą, która jest u nas narzędziem powszechnie stosowanym. Bite dwie godziny cierpliwie oraz dokładnie pokazywał i objaśniał, jak i co należy robić. A co zrobił Tomaszek? Oczywiście wszystko na odwyrtkę , w dodatku dziury po bindowaniu były z każdej możliwej strony. Dobre wychowanie Młodego szlag trafił, a on sam wyszedł trzaskając drzwiami. W ten sposób nawet bindownica wypięła się na stażystę i nie wolno mu było jej dotykać.
Siedział, więc chłopak przed komputerem zawzięcie waląc w klawiaturę, a ja i Młody udawaliśmy, że wcale go w pokoju nie ma. Talenty Tomaszka ogłupiły nas do tego stopnia, że ani Młodemu, ani mnie nie wpadło do łba żeby sprawdzić cóż on z tym komputerem wyczynia. A niby skąd mogliśmy wiedzieć, że Tomaszek zapragnie udoskonalić naszą sieć wewnętrzną i wprowadzi w życie swoje genialne pomysły?! Komputery zaczęły wariować i sukcesywnie odmawiać usług, a nasz informatyk nie wiedział za co chwytać się najpierw! za głowę, czy za serce?
Po tym wszystkim Tomaszek mógł już tylko siedzieć. Najlepiej z założonymi rękami przy pustym biurku. Oddychać było mu wolno. Odzywać się bez pytania już nie.
Od jakiegoś czasu obok mojej drukarki stał talerzyk z mandarynkami ułożonymi w gustowną piramidkę. Każdy, kto próbował poczęstować się owockiem dostawał czule po łapach z prośbą żeby nie marnował mi amunicji. A takową mieć musiałam, bo Tomcio pozbawiony jakichkolwiek obowiązków czas w pracy przeznaczał na spożywanie. Młody był, to i żerty ale cholernik mlaskał przy tym okropnie i siorbał przerażająco. Za pomocą mandarynek oduczyłam szkodnika obrzydliwych zachowań. Na grzeczne uwagi nie reagował. Na mniej grzeczne wzruszał ramionami. No, więc w końcu mu powiedziałam, że jak nie przestanie, to oberwie czymkolwiek, co pierwsze w ręce mi wpadnie. Pierwszy był dziurkacz. Duży i ciężki, na szczęście smarkacz zdążył się uchylić. Pomyślałam, że zabiję szkodną paskudę, a za człowieka pójdę siedzieć, więc przerzuciłam się na mandarynki. Poskutkowało, bo chwalić Boga i dowolną partię celność mam całkiem niezłą, a mandarynki rozbryzg zadowalający. Pewnego dnia Tomaszek przyszedł do mnie i ni mniej, ni więcej zażądał żebym porozmawiała z szefową o przedłużeniu jego stażu. Nie ukrywam, że na początku zamurowało mnie totalnie ale szybko szlag jedwabisty odblokował odpowiednie receptory i poszłoooo..
- ty ćwoku malowany i palcem robiony, złamasie kutany w te i nazad po ściernisku wredną mordą ganiany !&%#@!!?+#@^* !&%#@!!?+#@^* !&%#@!!?+#@^*... po moim trupie, taka twoja nać!- zganiłam smarkula subtelnie i natychmiast zapodałam kierownikowi, że od tej chwili nie biorę odpowiedzialności za żadnego gówniarza, a Tomaszka w szczególności. I niech się modli żeby krew się nie polała, bo nie odpowiadam za siebie. Jeszcze pierwsze słowo z ust mych korali dobrze nie wyleciało, jak Krzyś informatyk przyleciał z takim samym postulatem.
Kierownik miał minę jakby go wszystkie zęby rozbolały, a purpura nasycona emocjami wypełzła mu była natychmiast na twarz. Podobno Tomcio uszczęśliwił i jego, i szefową swoim genialnym pomysłem. Nie omieszkał przy tym dodać, że za przedłużenie stażu „tatuś odpowiednio się odwdzięczy”.
Czy ja napisałam, że tatuś Tomaszka był Przewodniczącym Rady Powiatu?

Tamirko, ależ się uśmiałam, piszesz genialnie Historia doskonale oddaje to o czym pisałyśmy. Aczkolwiek chyba ciężko takiego drugiego Tomaszka znaleźć, przynajmniej mam taką nadzieję

Ja właśnie za 40 minut kończę pracę na dziś, jutro znów 12 h czyli piąty dzień z rzędu, także do usłyszenia jutro
Miłej nocki życzę wszystkim :*

Małgosiu , super , ale miałam masaż brzucha uśmiałam się , super mieliście stażystę , nawet człowiek nie wierzy że takie uzdolnione istoty po ziemi chodzą oj dobrą szkołę przetrwania na stażu dostał a chciała bym widzieć ciebie w akcji .

Tamirko, a ja się zastanawiałam czemu Tomaszek nie został wyrzucony po np trzecim wybryku a na pewno już po każdym kolejnym... No ale czytając myślałam,że stażysty może nie można wyrzucić czy co..... no ale zakończenie wszystko wyjaśniło.
Nie no, ja bym chyba gówniarza udusiła,poćwiartowała i wyrzuciła wronom na pożarcie....
A swoją drogą, nadal masz mandarynki na talerzyku? Świetny pomysł

Halinko, właśnie skończyłam oglądać Kwiaty na poddaszu na necie. Ale bardzo dużo pozmieniali w filmie i jeszcze więcej rzeczy wcale nie pokazali. I matka na końcu wcale nie zginęła, ślub był dużo wcześniej ach i w ogóle dużo, dużo różnic... Na pewno książka dużo bardziej drastyczna. Dla ludzi o mocnych nerwach...

Gosiu, zapiszę sobie tą Poczwarkę i spytam o nią w bibliotece jak skończę części Kwiatów. Dziś mi koleżanka z biblioteki przywiozła 2 i 3 część a ma dla mnie jeszcze odłożone 3 i 4.
W sumie książka zakończyła się tak,że nie powiedziałabym iż będą następne części ale koleżanka mówi że tamte też są wstrząsające.

Monia, nie pamiętam czy pisałaś, jak długo będziesz miała dyżur za koleżankę? Wykończysz się... A co to za sklep, że możesz tak pisać na kompie? (no chyba że korzystasz z telefonu)
Widzisz jak już rozszyfrowujesz nasze nicki
masz rację, Chochlik to Kasia
a następnie Malinka to Halinka
Lobelia to Marta
Tamirka to Małgosia a bacardi to też Gosia dlatego Tamirka została Tamirką żeby się nie myliło.
Avis i mnie już znasz z imion

Słuchajcie, jakbym zaginęła to nie martwcie się, ksiązka może mnie pochłonie. Ale na pewno do Was zajrzę choćby wieczorem.
Jutro obiad robi teściowa bo ja z rybami nie umiem się obchodzić a mąż miał w naszym stawku złapane karpie w sieć i jutro będą na obiad. Tak jak karpii nigdy nie lubiłam tak te są zupełnie inne bo staw wykopany w żwirze więc nie ma tego mułu.

Zjadłabym rybkę ale jutro chyba nic z tego, bo zaraz po pracy idę do lekarza, potem do fryzjera, tranzytem przelecę przez ginekologa (coś długo moich wyników nie ma!), no i zakupy musimy zrobić, bo w lodówce kompletna cienizna..
Mandarynki w pracy miewam, ale nie mam w kogo rzucać skoro Tomaszka brakło.. , a na pana Kier każdej pestki szkoda...
Idę namówić bolącą głowę na kilka godzin snu, może się uda:-)
Pa! i kolorowych snów!

Dziewczynki, muszę, po prostu muszę Wam coś pokazać....
Albo obejrzyjcie całość jak macie czas albo przewińcie do ok 32 minuty i wtedy obejrzyjcie do końca